2020 - CIAŁO W RUCHU

OKNO-ZBLIŻENIA 2020: CIAŁO W RUCHU

OKNO jest dla nas wszystkich czasem szczególnym. Kiedyś, kiedy miało jeszcze formę festiwalu, było przede wszystkim świętem spotkania: czasem przewietrzania myśli, poszerzania perspektywy na różne formy, gatunki, tematy, idee, poszukiwania, przestrzenią eksperymentu i równoprawnej wymiany doświadczeń praktyków i pasjonatów teatru. Teraz, kiedy jest budowane w formule ZBLIŻENIA – stało się czasem skupienia – w którym możemy sobie i innym podarować kilka dni uwolnionych od pośpiechu, przeznaczonych wyłącznie na rozpoznawanie tych obszarów, które – jak przeczuwamy – są dostrzegalne jedynie w procesie, które wymagają uważnej obecności.

Naszymi gośćmi zawsze są ludzie, których droga nas w jakiś sposób fascynuje – których jesteśmy ciekawi, od których chcemy się uczyć, których chcemy wysłuchać. Którzy – poprzez konsekwentny wybór i wieloletnie kształtowanie własnego rzemiosła, a przede wszystkim przez ogromną pasję i determinację w tym, co robią – stają się autentycznymi rewolucjonistami i reformatorami teatru, nawet jeżeli dzieje się to wyłącznie w obszarze ich własnego życia lub życia grupy ludzi, z którymi pracują. Ich ciągle kontynuowane poszukiwania są dla nas sygnałem, że coś im się bardzo ważnego w tej drodze wydarza. Ich osiągnięcia pokazują, że istnieją skuteczne metody i narzędzia, które to umożliwiają.

Wszystkim naszym gościom próbujemy zadawać pytania, które nurtują nas samych. Mamy poczucie, że ich opowieść, ich doświadczenie, ich praktyka, którą zgodzili się z nami podzielić, a wreszcie po prostu ich bezpośrednia obecność i możliwość rozmowy – jest jedną z cenniejszych rzeczy, które mogą się – nam i naszym widzom - dzięki takiemu spotkaniu wydarzyć.


OKNO 2020

OKNO to projekt edukacji przez praktykę – od ponad dwudziestu lat spotykamy w nim ze sobą doświadczonych, ważnych dla nas twórców oraz młodych ludzi, dla których teatr staje się ważną częścią życia: założycieli niezależnych grup, animatorów nieformalnej kultury, artystycznych autsajderów, a także wszystkie osoby zainteresowane samokształceniem poprzez teatr.

W tym roku łącznikiem tematycznym kolejnych odsłon OKNA będzie „Ciało w ruchu”. Skupienie tej edycji na najbliżej dostępnej nam materialności: ciele, tańcu, ruchu, improwizacji, somatyce, nieuchronnie prowadzą nas do pytań o bliskość, dotyk, cielesność, seksualność, bycie ze sobą, z własnym ciałem i w relacji do innych ciał, środowisk, krajobrazów, przestrzeni. Czym jest to ja-ciało gdy zostaję z nim sam na sam? Gdzie jest granica pomiędzy nim, a tym co wokół: środowiskiem, przestrzenią, architekturą? Jakiego rodzaju bliskość możemy wytworzyć w sytuacji polityczno-zdrowotnych ograniczeń fizycznego dystansu? Do jakiego tańca zaprasza nas współczesna przestrzeń? 

Od sierpnia do grudnia 2020 odbędą się cztery SPOTKANIA poświęcone różnym kierunkom, obszarom i metodom eksplorowanym obecnie w obszarze szeroko rozumianego teatru tańca. Do współpracy zaprosiliśmy wybitnych pedagogów, choreografów, tancerzy i performerów – praktyków, którzy na co dzień pracują według badanych przez siebie systemów, zarówno z zawodowymi tancerzami, jak również z osobami traktującymi ruch i taniec jako drogę samorozwoju. Spotkania obejmują praktyki z zakresu cielesnej eksploracji przestrzeni (z wykorzystaniem i adaptacją zabytkowej przestrzeni Młynu-Papierni w Barlinku) i relacji pomiędzy świadomością skierowaną do wewnątrz i na zewnątrz ciała (MOVEMENT RESEARCH, CHOREOGRAFIA “SITE-SPECIFIC”, BODY WEATHER MB); psychosomatyki, rozpoznawania mechanizmów ruchu na poziomie „tkankowym”, wykorzystywania głębokiej świadomości ciała do budowania uważności w improwizacji ruchowej i praktyce artystycznej (TRE, EXTENDED IMPROVISATION); praktyk skupionych na rozszerzaniu cielesnej obecności poprzez pracę z materialnością i niematerialnością obrazów, wyobrażeń i snów (JINEN BUTOH, DREAMING REALITIES) oraz spotkaniu poświęconym “alternatywnej motoryce” i pracy (poprzez ruch) z osobami i środowiskami zagrożonymi wykluczeniem i marginalizacją (CIAŁO ALTERNATYWNE).


SPOTKANIE I

CIAŁO W PRZESTRZENI/ŚRODOWISKO CIAŁ
 EKSPLORACJA MŁYNA/PAPIERNI W BARLINKU

8 – 21 SIERPNIA


Pierwsze spotkanie w ramach projektu OKNO ZBLIŻENIA skupione będzie na relacji, interakcji i przenikania się ciała i przestrzeni. Metody skupione będą na tym, jak wykorzystać pogłębioną świadomość tkanek i ciała, aby zyskać większą czułość na środowisko, w którym znajduje się aktor/performer - i jak wykorzystać tę uważność w badaniach i pracy artystycznej. Praktycy, których zapraszamy zajmują się szczególnym podejściem do improwizacji ruchowej, które skupia się na głębokim badaniu świadomości i materialności ciała, aby zwiększyć wrażliwość i możliwości komunikacyjne aktora/performera w przestrzeni. W ten sposób rozszerzają oni somatykę do wartości estetycznych, choreograficznych i społecznych, pytając o granice pomiędzy ciałem a środowiskiem, o to, jak świadomość własnego ciała pomaga w pracy artystycznej, jak zwiększa poziom społecznej i środowiskowej empatii.

Warsztaty odbędą się poza miastem, w przestrzeni zabytkowego Młynu/Papierni niedaleko Barlinka. Uczestnicy będą mieli szansę cieleśnie, zmysłowo, umysłowo i ruchowo włączyć się w życie tej przestrzeni (ucząc się jednocześnie pracy nad jej adaptacją do celów artystycznych) oraz otaczających ją lasów, łąk i jezior. Dzięki temu uzyskają możliwość 1-2 tygodni niezwykle pogłębionej i skupionej artystycznej pracy site-specific, ucząc się tego jak ciało i ruch mogą być wykorzystywane w projektach badających tzw. przestrzenie nieteatralne.


O MIEJSCU

Historia Młyna Papierni w Barlinku, w którym mieści się Ośrodek Naukowo-Dydaktyczny prowadzony przez Stowarzyszenie Na Rzecz Ochrony Dziedzictwa „Młyn-Papiernia” sięga 1733 roku, kiedy mistrz papierniczy Eliasz Meisner uzyskał pozwolenie na założenie w tym miejscu pierwszego młyna papierniczego. Wielokrotnie przebudowywana i modernizowana papiernia została w II połowie XIX wieku przekształcona w młyn zbożowy. Po wyłączeniu młyna z produkcji na początku lat 70-tych XX wieku. Opuszczonym obiektem zaopiekowali się w 1982 roku pracownicy naukowi i studenci architektury Politechniki Szczecińskiej związani z Sekcją Młodzieżową Polskiego Komitetu  Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków (PKN ICOMOS). W roku 1989, dzięki ówczesnemu Sekretarzowi Polskiego Komitetu profesorowi Andrzejowi Michałowskiemu, zespół Młyn Papiernia przeznaczony został  na ośrodek naukowo-dydaktyczny działający na rzecz zachowania zabytków i zabytkowego krajobrazu.

 

PROGRAM

8-16.08.2020 - Sherwood Chen “YAW” (Odchylenie)- warsztaty, prezentacja metod pracy
17-21.08.2018 - Sigal Zouk - Letting things unfold and catching the center (Pozwalając na rozwijanie i chwytając centrum) - warsztaty, prezentacja metod pracy

 

Sherwood Chen - “YAW” (Odchylenie)

Wielopokoleniowe spotkanie aktorów/performerów wywodzących się ze zróżnicowanych praktyk i środowisk, ukierunkowane na eksplorację performansu w naturalnych i ludzkich krajobrazach Młynu/Papierni w Barlinku oraz otaczających ją terenów. Ku odświeżeniu, odkryciu oraz negocjowaniu kolektywnych i indywidualnych siatek znaczeń i procesów twórczych w czasach pandemii, globalnych przekształceń socjo-politycznych, których doświadczamy. Ku solowej i grupowej praktyce site specific w naturalnej i historycznej przestrzeni. Aby poddać refleksji, podzielić się ze sobą i wspólnie afirmować wartość praktyk “live performance”, opartych na bezpośrednim i żywym doświadczeniu, w dynamicznie zmieniającym się świecie. 

Sherwood Chen - pracował jako performer z artystami takimi jak Grisha Coleman, Yuko Kaseki, Amara Tabor-Smith, Anna Halprin, Min Tanaka, Xavier Le Roy, inkBoat/Ko Murobushi, Christine Bonansea and Sara Shelton Mann. Prowadzi warsztaty zarówno w studiach tanecznych, przestrzeniach nieteatralnych, w naturze i na terenach zurbanizowanych. Uczył w Centre National de la Danse Pantin, Independent Dance / Siobhan Davies Studios, La Ménagerie de Verre, Oficina Cultural Oswalde de Andrade, Arlequi, Chez Bushwick, Sala Crisantempo, Centro Nacional de las Artes (DF), Caja Escénica del Teatro de Ciertos Habitantes i Maré Center for the Arts. Przez ostatnie dwadzieścia lat, przyczynił się do rozwoju badań Body Weather, zainicjowanych przez Mina Tanakę i jego współpracowników, jako członek zespołu Tanaki - Mai Juku, farmy Body Weather w Japonii jak i później, pracując z założycielami ruchu w Stanach Zjednoczonych i Europie, m.in. Oguri i Christine Quoiraud.

 

…W ostatnich latach, prowadziłem warsztaty poprzez zaproszenie grupy do stworzenia ich własnego, kolektywnie wypracowanego, zbioru obrazów wynikających z ciała i ruchu. Te obrazy są unikalne dla grupy, przestrzeni, krajobrazu i terenu, w jakim się znajdują oraz bezpośrednim rezultatem sensorycznych i kinestetycznych ruchowych badań, które proponuję uczestnikom.

Praca z obrazami prowokuje możliwość pracy z pamięcią sensoryczną i komórkową, zaczynając od najbardziej podstawowych doświadczeń i przeżyć ciała do tych „z innego świata” – surrealistycznych a czasem dadaistycznych ciał. Obrazy i wyobrażenia, w tym kontekście, są dynamicznym i ulotnym wysiłkiem przekształcenia jakości ciała w performansie (…)

Walczę ze słowem “technika” w tańcu, przez dominujące skojarzenia z ustalonymi ruchami, językiem ciała, stylem i treningiem wymagającym ich osiągnięcia. W moim treningu wzdłuż podłogi, mam inne cele. Rozgrzewka, trening fizyczny, eksperymentowanie z limitami, wyczerpaniem, szybkością, skalą, połączeniami, interpretacją, energią grupy, czytaniem własnych ciał, poziomem mentalnego zaangażowania i nieangażowania, ciała, które cały czas próbuje pojąć siebie na nowo. Zdecydowanie mniej mnie interesuje czy ktoś jest w stanie wykonać to, co proponuję, a bardziej tym, jak pracuje z tym, w co jest wrzucony. Z jego osobistą ciekawością…

 

Sigal Zouk - Letting things unfold and catching the center (Pozwalając na rozwijanie i chwytając centrum)

WSCHODZENIE TAŃCA Na początku będziemy praktykować to, co jest przed tańcem. Stawanie się tańca.

Będąc w ciele. W przestrzeni. W czasie. Będąc obserwowanym, rozpoznawanym, będąc z rzeczywistością taką, jaka jest. Pozwalając jej wzrastać, znajdując logikę momentu.

Podczas tego warsztatu będziemy wspólnie w praktyce ufania, że wszystko już tu jest. W praktyce niewiedzy na temat tego, co, jak i gdzie się ujawni…

Ufając, że odczucia są naszym tańcem i choreograficznym materiałem. I że nasza praktyka jest kolektywną czasoprzestrzenią ciągłego stawania się.

Podczas gdy choreografia zazwyczaj zajmuje się aspektem działania w tańcu, w tej praktyce skupiamy się na aspekcie bycia w tańcu i performansie. Zwiększamy świadomość naszego ciała i przestrzeni wokół niego. Uczymy się jak używać stanu naszego umysłu i emocji w danym momencie jako punktu wyjścia, z którym możemy połączyć zadania performatywne. Rozwijamy naszą umiejętność przechodzenia w różne stany świadomości na scenie. Poprzez serię prowadzonych improwizacji trenujemy umiejętność łączenia mentalnego, fizycznego i emocjonalnego; bycie i robienie; choreografia i obecność.

Warsztaty zajmuje się tym, co najbardziej fundamentalne w performansie: Czego chcemy będąc na scenie? Jak doświadczyć teraźniejszości i podzielić się nią? Jakie są zasady, opcje, wybory, których możemy dokonać? W jakiej relacji ta rzeczywistość łączy się z naszym codziennym życiem i czy próba znalezienia tej relacji jest w jakikolwiek sposób użyteczna? 

Praca ta oparta jest na procesie. Korzyści i rezultaty z niej wynikające znajdą zastosowanie w jakimkolwiek rodzaju tańca czy performansu.

 

Sigal Zouk jest tancerką/artystką pracującą w Berlinie od 1997. Urodziła się w Izraelu. Studiowała taniec w Emek Yizreeldance School. Była członkiem ‘Batsheva’ Ensemble pod dyrekcją artystyczną Ohada Naharina i Naomi Perlov. W 1997 przeniosła się do Berlina i pracowała z Helge Musial, Josephem Timmem i Luc Dunbery. W 1999-2004 związana z ‘Sasha Walts Guests‘. W 2005 rozpoczęła współpracę z Meg Stuart/Damaged Goods; na początku jako tancerka, a potem jako doradca choreograficzny/”zewnętrzne oko” w pracach Stuart i Gemachera i w późniejszej twórczości Stuart. Od 2007 roku pracuje z reżyserem Laurentem Chetouanem. Pracowała m.in. z Borisem Charmantzem (Musee de la Dans), AWST & Walter, Zeirkratzer, Simone Aughterlony, Ian Kaler et al., Jared Gradinger/Angela Schubot, Meg Stuart , Sheena McGrandles ,Antje Shupp,The progressiv wave ,Tamara Rettenmund i Mor Demer. W ostatnich latach zaczęła rozwijać swoją praktykę nauczycielską, prowadząc zawodowych tancerzy w procesie doprowadzania ich “ciała odczuwającego” do obecności, w której istnieje potencjał nawigowania w i poprzez różne sytuacje. Uczy na kilku europejskich uniwersytach i szkół tańca: Tanzfabrik Berlin, HZT ,ZZT Hochschule für Music und dance Köln, DDSKS Copenhagen ,DOCH Stokholm, Akademie for dance in Bukarest i Ponderosa. Nagrodzona jako najlepszy performer na festiwalu w Dortmundzie w 2010 oraz jako tancerz roku 2011 Tanz Magazine.

 

Projekt został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z programu Edukacja kulturalna. Działalność Ośrodka Teatralnego Kana finansowana jest przez Miasto Szczecin i Samorząd Województwa Zachodniopomorskiego.

 

PARTNERZY PROJEKTU: Zachodniopomorska OFFensywa Teatralna, Tanzfabrik Berlin, Stowarzyszenie Na Rzecz Ochrony Dziedzictwa „Młyn-Papiernia”

Pliki do pobrania

POBIERZ